سلام.

دوباره هوای اینجا به سرم زد و اومدم. نه برای اینکه حرف خاصی داشته باشم برای گفتن... فقط و فقط برای حس خوبی که اینجا بهم میده... خیلی وقتا که محل کارم هستم دوست دارم بیام و بنویسم... اما چون اغلب تایم استراحتم رو تو نمازخونه میگذرونم و اونجا هم نت ندارم عملا کاری از پیش نمیبرم و نتیجه اش میشه این همه دوری از اتاق مجازی خودم.

اتاق دنیای حقیقی من در این لحظه دربست در اختیار نوه های قد نیم قد خانواده اس و من با تمام وجود دارم سعی میکنم حس آرامشی رو که برای نوشتن لازم دارم در خودم ایجاد کنم و بابت پیدا کردن همین حس گمشده، یه تِرَک دلچسب از احسان رو گوش میکنم...

کمی تا قسمتی هم موثر واقع شده گویا....

تصمیم دارم بیشتر از قبل بیام و بنویسم... تصمیم دارم مثل قبل، بودن ونوشتن تو وبلاگم رو تو برنامه روزانه ام قرار بدم...

تصمیم بزرگیه... 

ایشالله بشه.

 

 

اینجا رو دوست دارم... 

+ تاريخ جمعه ۱۳٩٥/٧/۳٠ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()