دلم گرفته...

برنامه هام به هم ریخته... همشم تقصیر "اسطوره علمی" هست...

مغزم هنگه...

دست و دلم به کار نمیره...

یه عالمه ایده تو ذهنمه که وقت برای اجرایی کردنشون ندارم و از این بابت دارم منفجر میشم...

و نداشتن حال خوب شده دغدغه دائمی این روزای من...

دعا کنید رو به راه شم...

فقط رو به راه...

 

پ.ن: دلم بس ناجوانمردانه تنگ است...


 

+ تاريخ ۱۳٩۳/٥/۳٠ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()