برای چندمین بار توی زندگیم رسیدم به این نقطه که آدمها خوب ادای بزرگ شدن رو در میارن، اما در عمل، همان طفلی هستن که بودن (حسب مورد معصوم یا شرور)، فقط سایزشون تغییر کرده ... معصومیتشون تو بزرگسالی، رنگ حماقت و ساده لوحی به خودش گرفته و شرارتشون به بدترین شکل ممکن بروز و ظهور پیدا می‎کنه.

و وای به روزی که این دو گروه، به تور هم بخورن ... چشم

+ تاريخ شنبه ۱۳٩٥/۳/۱٥ساعت ۱:۳۱ ‎ق.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()