باید اعتراف کنم ترسیدم

خیلی.

سالی که گذشت و سال جدید، هر دوشون توأم با فشار و استرس بالایی بودن و هستن. اینکه تا الان تونستم دو سوم مسیر رو  به لطف خدا پیش برم، جای شکر داره. 

دعا می کنم خدا لطفش همچنان شامل حالم باشه... فلسفه بودنم رو بهتر از قبل بفهمم و بنده باشم براش.

شما هم برای آرامش قلب و ذهنم دعا کنید... لطفا.

+ تاريخ سه‌شنبه ۱۳٩٥/۱٢/٢٤ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()

یادمه یه روز اینجا نوشتم چشم به راه چهارشنبه هام.... 

الان که فکرش رو میکنم میبینم خیلی وقته چهارشنبه ها برام یکی از معمولی ترین روزای زندگیمه ... بدون اینکه حس خاصی داشته باشم نسبت به این روز یا هیجانی در من ایجاد کنه... 

همه چیز برمیگرده به روال عادی ... 

+در حال حاضر چشم انتظار اردیبهشتم که بعدش همه چیز به روال عادی بر میگرده ... 

+چالش ها هیچ وقت تمومی ندارن .

+ تاريخ پنجشنبه ۱۳٩٥/۱٢/۱٢ساعت ۱٠:٢٧ ‎ق.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()