بعضیا با گریه سبک میشن، من اما هر بار که اشک میریزم، میریزم... مثل برگای خشک پاییزی....

 

پ.ن: می دونم بنده هات رو میشناسی و به قدر طاقت، مبتلاشون میکنی (لا یُکلّف الله نفساً الّا وُسعَها)

 ایکاش صبورم کنی. 

+ تاريخ ۱۳٩٤/۳/٢٩ساعت ٩:۱۱ ‎ق.ظ نويسنده بدون همه نظرات ()